Een moderne salon in Streefkerk

Sinds jongs af aan was ik al graag creatief bezig. Op de basisschool tekende en knutselde ik veel en was ik behoorlijk perfectionistisch. Vooral als het om mijn eigen kapsel ging. Mijn haar moest altijd precies goed zitten.

Vroeger knipte mijn vader mij en mijn twee broertjes. Vooral bij mij werd zijn geduld regelmatig op de proef gesteld. Ik was ontzettend kritisch op mijn kapsel en had altijd wel iets aan te merken als het niet precies was zoals ik het voor me zag.

Op een gegeven moment dacht ik: kon ik het maar zelf doen. Dat moment kwam sneller dan gedacht. Mijn vader was voor zijn werk twee maanden in het buitenland en mijn broertjes moesten geknipt worden. Ik keek video’s op YouTube, pakte een tondeuse en begon. Dat was ongeveer tien jaar geleden en het eerste kapsel dat ik ooit heb geknipt.

Langzaam begon ik steeds vaker te knippen. Eerst mijn broertjes, daarna vrienden en kennissen. Wat begon als nieuwsgierigheid groeide uit tot een hobby. En die hobby groeide uiteindelijk uit tot mijn werk.

Voor mij is knippen nooit alleen werk geweest. Het is een passie. Ik zie het als een vorm van kunst. Het mooie aan mijn vak is dat je van iets gewoons iets bijzonders kunt maken. Niet alleen door het haar te veranderen, maar ook door hoe iemand zich voelt wanneer die in de spiegel kijkt.

Na jarenlang gewerkt te hebben in een salon in Schoonhoven begon het steeds duidelijker te worden. Ik wilde iets opbouwen dat volledig van mijzelf was. Een plek waar ik mijn eigen visie kon realiseren en waar kwaliteit, sfeer en aandacht echt centraal staan.

Zo is De Knipkamer ontstaan.

Als ik terugkijk, is er eigenlijk niet veel veranderd. Ik ben nog steeds die jongen die vond dat een kapsel precies goed moest zitten. Alleen sta ik nu aan de andere kant van de stoel.